Postrzegalność · Poziom A

1.3.3 Właściwości zmysłowe

Instrukcja nie może wymagać rozpoznania wyłącznie koloru, kształtu, rozmiaru, położenia, orientacji albo dźwięku.

Krótko

Jeśli mówisz użytkownikowi, co ma zrobić, nie opieraj instrukcji tylko na tym, co trzeba zobaczyć albo usłyszeć. Zamiast „kliknij zielony przycisk po prawej” napisz „kliknij przycisk Zapisz zmiany”.

Problem w praktyce

Instrukcja może być oczywista dla osoby, która widzi cały ekran, rozróżnia kolory i zna układ strony. Dla innych użytkowników ten sam komunikat może być pusty: „po prawej”, „poniżej”, „zielony”, „okrągły” albo „po sygnale” nie wskazuje jednoznacznie elementu.

To kryterium nie zakazuje używania cech zmysłowych. Możesz pisać o kolorze, położeniu albo kształcie, jeśli obok pojawia się nazwa, etykieta, tekst linku, nagłówek sekcji albo inny punkt odniesienia, który nie zależy wyłącznie od zmysłów.

To nie jest to samo co 1.4.1 Użycie koloru. Tutaj chodzi o instrukcję, która mówi użytkownikowi, co ma wybrać, nacisnąć albo uzupełnić.

Kogo to dotyczy

  • Osób niewidomych, które nie widzą koloru, kształtu ani położenia elementu na ekranie.
  • Osób słabowidzących korzystających z powiększenia, u których „po prawej” albo „poniżej” może nie być widoczne w aktualnym fragmencie ekranu.
  • Osób z zaburzeniami rozpoznawania barw, które nie odróżnią elementów opisanych tylko kolorem.
  • Osób niesłyszących i słabosłyszących, jeśli instrukcja zależy wyłącznie od dźwięku.
  • Osób korzystających z układu mobilnego, reflow albo czytnika ekranu, gdzie położenie elementów może być inne niż w projekcie desktopowym.
  • Użytkowników, którzy potrzebują jasnych nazw i etykiet zamiast zgadywania na podstawie wyglądu.

Dobry przykład

  • „Kliknij przycisk Zapisz zmiany”.
  • „W sekcji Dane kontaktowe uzupełnij pole E-mail”.
  • „Wybierz link Pobierz fakturę PDF w wierszu zamówienia numer 125/2026”.
  • „Zaznacz opcję Zgadzam się na kontakt telefoniczny”.
  • „Po komunikacie Plik został dodany kliknij przycisk Wyślij wniosek”.

W tych instrukcjach użytkownik może znaleźć właściwy element po nazwie, etykiecie, tekście albo kontekście. Kolor i położenie mogą pomagać, ale nie są jedyną informacją.

Zły przykład

  • „Kliknij zielony przycisk po prawej”.
  • „Uzupełnij pole poniżej”.
  • „Wybierz okrągłą ikonę”.
  • „Naciśnij większy przycisk”.
  • „Przejdź dalej po sygnale dźwiękowym”.
  • „Błędy są oznaczone czerwonym tekstem”.

Te instrukcje zależą od cech zmysłowych. Osoba, która nie widzi układu, koloru, rozmiaru albo nie słyszy dźwięku, może nie wiedzieć, co zrobić.

Przykłady kodu

Dobry przykład: przycisk ma nazwę działania

Instrukcja wskazuje tekst przycisku, a nie tylko jego kolor lub położenie.

Kod — HTML

<p>
  Po sprawdzeniu danych kliknij przycisk
  <strong>Zapisz zmiany</strong>.
</p>

<button type="submit">
  Zapisz zmiany
</button>

Dlaczego to działa

Użytkownik może znaleźć przycisk po jego nazwie. Kolor, miejsce na ekranie i wygląd nie są potrzebne do zrozumienia instrukcji.

Zły przykład: kolor i położenie są jedyną wskazówką

Instrukcja nie podaje nazwy przycisku ani celu działania.

Kod — HTML

<p>
  Kliknij zielony przycisk po prawej.
</p>

<button type="submit">
  Zapisz zmiany
</button>

Dlaczego to problem

Położenie i kolor mogą się zmienić albo być niedostępne dla użytkownika. Instrukcja powinna wskazywać tekst „Zapisz zmiany”.

Dobry przykład: sekcja i etykieta pola

Instrukcja prowadzi do konkretnej sekcji i konkretnego pola.

Kod — HTML

<section>
  <h2>Dane kontaktowe</h2>

  <p>
    W sekcji <strong>Dane kontaktowe</strong>
    uzupełnij pole <strong>E-mail</strong>.
  </p>

  <label for="email">E-mail</label>
  <input id="email" name="email" type="email">
</section>

Uwaga

Samo „uzupełnij pole poniżej” byłoby za słabe. Tutaj użytkownik zna nazwę sekcji i etykietę pola.

Przykład graficzny

Źle

Kliknij zielony przycisk po prawej.

Anuluj Zapisz zmiany

Instrukcja zależy od koloru i położenia, a nie od nazwy przycisku.

Ryzykownie

Kliknij przycisk po prawej, żeby kontynuować.

Wróć Przejdź do płatności

Jest cel działania, ale użytkownik nadal musi rozpoznać położenie elementu.

Dobrze

Kliknij przycisk Przejdź do płatności.

Wróć Przejdź do płatności

Instrukcja wskazuje element po nazwie. Wygląd nadal może pomagać, ale nie jest jedyną informacją.

Statyczne demo pokazuje, że cechy zmysłowe mogą wspierać instrukcję, ale nie powinny być jedynym sposobem rozpoznania elementu.

Jak sprawdzić

  1. Wyszukaj w treści instrukcje typu „po lewej”, „po prawej”, „poniżej”, „powyżej”, „zielony”, „czerwony”, „okrągły”, „większy”, „mniejszy” albo „po sygnale”.
  2. Sprawdź, czy instrukcja podaje też nazwę, etykietę, tekst linku, nagłówek sekcji albo inny niezależny punkt odniesienia.
  3. Przejdź formularze, procesy zakupowe, panele klienta, komunikaty błędów i instrukcje dołączania plików.
  4. Sprawdź układ mobilny i reflow. Element „po prawej” na desktopie może być „poniżej” na telefonie.
  5. Sprawdź treści audio lub komunikaty dźwiękowe. Jeśli dźwięk mówi, że można przejść dalej, musi być też komunikat tekstowy lub widoczna zmiana stanu.
  6. Oceń, czy użytkownik bez dostępu do koloru, kształtu, położenia albo dźwięku nadal wie, co zrobić.
  7. Nie oceniaj samej estetyki. Pytanie brzmi: czy instrukcja identyfikuje właściwy element bez polegania wyłącznie na zmyśle?

Co sprawdzi automat, a czego nie

Automat może wykryć

  • część słów sugerujących poleganie na położeniu albo kolorze, na przykład „po prawej” lub „czerwony”,
  • część komunikatów błędów oznaczonych tylko kolorem, jeśli są powiązane z innymi regułami,
  • niektóre problemy ze strukturą formularzy i etykietami, które utrudniają wskazanie pola tekstowo.

Automat nie oceni pewnie

  • czy instrukcja naprawdę zależy wyłącznie od cechy zmysłowej,
  • czy nazwa przycisku, linku albo pola wystarczająco identyfikuje element,
  • czy kontekst sekcji jest jasny dla osoby korzystającej z czytnika ekranu,
  • czy dźwięk ma równoważny komunikat tekstowy,
  • czy instrukcja działa po zmianie układu strony na mobilny albo po powiększeniu.

Typowe błędy

  • Instrukcja „kliknij zielony przycisk” bez nazwy przycisku.
  • Instrukcja „uzupełnij pole poniżej” bez nazwy pola.
  • Odwołanie do „ikony po lewej” bez tekstu alternatywnego albo widocznej nazwy funkcji.
  • Komunikat „popraw pola oznaczone na czerwono” bez wskazania, które pola wymagają poprawy.
  • Instrukcja zależna od dźwięku, na przykład „po sygnale kliknij Dalej”, bez komunikatu tekstowego.
  • Treść pomocy, która opisuje kontrolki tylko jako większe, mniejsze, okrągłe albo kwadratowe.
  • Zakładanie, że układ desktopowy jest stały i zawsze można mówić „po prawej” albo „poniżej”.

Źródła