Baza wiedzy

Prosty język w dostępności cyfrowej

Prosty język, ISO 24495, dostępność poznawcza, WCAG 2.x, kierunek WCAG 3, checklista i ćwiczenia dla audytorów, redaktorów i projektantów.

Treść ma pomagać użytkownikowi wykonać zadanie, a nie sprawdzać jego cierpliwość.

Prosty język w dostępności cyfrowej to nie tylko krótkie zdania. To także jasne nagłówki, konkretne linki, zrozumiałe etykiety formularzy, dobre komunikaty błędów i procesy, które nie zmuszają użytkownika do zgadywania.

Dla kogo jest ten zasób?

Ten materiał jest dla osób, które tworzą, zamawiają albo audytują treści cyfrowe:

  • audytorów dostępności cyfrowej,
  • redaktorów stron internetowych,
  • projektantów UX i UI,
  • osób odpowiedzialnych za formularze i usługi online,
  • koordynatorów dostępności,
  • zespołów projektujących dokumenty, regulaminy, instrukcje i komunikaty.

Najważniejsza zasada

Użytkownik powinien móc:

  • znaleźć potrzebną informację,
  • zrozumieć, czego dotyczy strona,
  • rozpoznać, co robi link, przycisk albo formularz,
  • poprawnie wypełnić dane,
  • zrozumieć błąd i wiedzieć, jak go naprawić,
  • przejść przez proces bez nadmiernego wysiłku pamięciowego.

Dlatego prosty język łączy się z dostępnością poznawczą. Pomaga osobom z trudnościami w czytaniu, koncentracji, zapamiętywaniu i rozumieniu instrukcji. Przy okazji pomaga wszystkim użytkownikom.

ISO 24495 — międzynarodowy standard prostego języka

ISO 24495-1:2023 to międzynarodowy standard dotyczący prostego języka. Określa zasady i wytyczne tworzenia dokumentów w prostym języku.

ISO wskazuje, że dokument dotyczy przede wszystkim informacji drukowanych i cyfrowych, których główną formą jest tekst. Jednocześnie ISO zaznacza, że standard nie zawiera istniejących technicznych wytycznych dotyczących dostępności i dokumentów cyfrowych. W przypadku dostępności cyfrowej autorzy mogą brać pod uwagę WCAG i EN 301 549.

W praktyce oznacza to, że ISO 24495 może być używane jako standard pracy nad treścią, a WCAG i EN 301 549 jako standardy oceny dostępności cyfrowej interfejsów, dokumentów i usług.

Cztery zasady ISO 24495-1

ISO 24495-1 porządkuje prosty język wokół czterech zasad. W ujęciu praktycznym dla serwisów internetowych można je opisać tak:

ZasadaCo oznacza w praktyce cyfrowej
Użytkownik dostaje to, czego potrzebujeTreść odpowiada na realną potrzebę użytkownika. Nie publikujemy wszystkiego, tylko to, co pomaga podjąć decyzję albo wykonać zadanie.
Użytkownik może łatwo znaleźć to, czego potrzebujeInformacja ma dobrą strukturę: tytuł, nagłówki, listy, kolejność, wyróżnienia i logiczny podział.
Użytkownik może łatwo zrozumieć treśćTekst unika żargonu, formalizmów, skrótów bez wyjaśnienia, zdań wielokrotnie złożonych i ukrytych założeń.
Użytkownik może łatwo użyć informacjiTreść prowadzi do działania. Użytkownik wie, co zrobić, jakie dane podać, co oznacza błąd i co stanie się po wysłaniu formularza.

Czego ISO 24495 nie zastępuje?

ISO 24495 nie jest technicznym standardem dostępności cyfrowej.

Nie zastępuje:

  • WCAG,
  • EN 301 549,
  • audytu dostępności cyfrowej,
  • semantycznego HTML,
  • poprawnej obsługi formularzy,
  • poprawnej kolejności fokusu,
  • kontrastu,
  • alternatyw tekstowych,
  • dostępności dokumentów PDF, DOCX i PPTX.

ISO 24495 pomaga natomiast ustawić standard tworzenia treści zrozumiałych, znajdowalnych i użytecznych.

Prosty język a WCAG 2.x

W WCAG 2.x prosty język nie jest jednym dużym kryterium sukcesu na poziomie A albo AA. Pojawia się jednak w kilku miejscach.

ObszarKryterium sukcesuCo sprawdzać
Cel linku2.4.4 Cel linku w kontekścieCzy użytkownik rozumie, dokąd prowadzi link albo co się stanie po jego aktywacji.
Nagłówki i etykiety2.4.6 Nagłówki i etykietyCzy nagłówki i etykiety opisują temat albo cel treści.
Etykiety i instrukcje3.3.2 Etykiety lub instrukcjeCzy formularz wyjaśnia, jakich danych oczekuje od użytkownika.
Sugestie korekty błędów3.3.3 Sugestie korekty błędówCzy użytkownik dostaje konkretną informację, jak poprawić błąd.
Skróty3.1.4 SkrótyCzy skróty mają rozwinięcie albo wyjaśnienie.
Poziom umiejętności czytania3.1.5 Poziom umiejętności czytaniaCzy trudny tekst ma prostszą wersję albo dodatkowe wyjaśnienie.

Prosty język a WCAG 3

WCAG 3 jest nadal szkicem, a nie obowiązującym standardem. W3C wskazuje, że wymagania w WCAG 3 są rozwijane i mogą się zmienić.

Mimo to WCAG 3 pokazuje ważny kierunek: większe uwzględnienie potrzeb poznawczych użytkowników. W szkicu WCAG 3 pojawia się między innymi obszar Clear Language, czyli jasny język.

Dlatego ISO 24495, WCAG 3 i dokumenty W3C dotyczące dostępności poznawczej warto czytać razem, ale nie należy ich utożsamiać.

Co znajdziesz w tym zasobie?

Prosty język w WCAG 3

Artykuł o tym, jak ISO 24495, dostępność poznawcza i kierunek WCAG 3 mogą pomóc w projektowaniu lepszych treści cyfrowych.

Przejdź do artykułu o prostym języku w WCAG 3

Checklista prostego języka

Lista pytań kontrolnych dla audytora, redaktora, projektanta UX i osoby odpowiedzialnej za formularze.

Przejdź do checklisty prostego języka

Ćwiczenia praktyczne

Zadania do szkolenia: poprawianie komunikatów błędów, etykiet, linków, instrukcji i tekstów formalnych.

Przejdź do ćwiczeń z prostego języka

Co trzeba sprawdzić w serwisie?

  • Czy najważniejsza informacja jest na początku.
  • Czy nagłówki jasno opisują zawartość sekcji.
  • Czy zdania są krótkie i mają jasny podmiot.
  • Czy instrukcje mówią użytkownikowi, co ma zrobić.
  • Czy nazwy linków i przycisków są konkretne.
  • Czy etykiety pól formularza wyjaśniają, jakie dane trzeba wpisać.
  • Czy komunikaty błędów mówią, co jest nie tak i jak to poprawić.
  • Czy skróty i trudne pojęcia są wyjaśnione przy pierwszym użyciu.
  • Czy użytkownik nie musi pamiętać informacji z poprzednich kroków.
  • Czy długi lub trudny tekst ma krótkie podsumowanie.

Przykład: etykieta i instrukcja w formularzu

Słabsza wersja

Kod — HTML

<label for="id">Identyfikator</label>
<input id="id" name="id" type="text">
<p>Wprowadź właściwy ciąg znaków.</p>

Problem:

  • „Identyfikator” może oznaczać wiele różnych rzeczy.
  • „Właściwy ciąg znaków” nie wyjaśnia wymaganego formatu.
  • Użytkownik nie wie, czy chodzi o PESEL, numer sprawy, login, numer klienta czy inny identyfikator.

Lepsza wersja

Kod — HTML

<label for="case-number">Numer sprawy</label>
<input id="case-number" name="case-number" type="text" aria-describedby="case-number-help">

<p id="case-number-help">
  Wpisz numer sprawy z pisma, np. ABC.123.2026.
</p>

Dlaczego lepiej:

  • etykieta mówi, czego dotyczy pole,
  • instrukcja podaje oczekiwany format,
  • przykład zmniejsza ryzyko błędu,
  • aria-describedby łączy instrukcję z polem formularza.

Powiązane kryteria sukcesu: 3.3.2 Etykiety lub instrukcje, 2.4.6 Nagłówki i etykiety, a przy obsłudze błędów także 3.3.3 Sugestie korekty błędów.

Jak wykorzystujemy ten temat w Accessibility First?

W Accessibility First traktujemy ISO 24495 jako punkt odniesienia przy pracy nad prostym językiem w treściach cyfrowych, formularzach, komunikatach błędów, instrukcjach, dokumentach i procesach online.

Nie zastępuje to audytu WCAG. Dobrze go jednak uzupełnia tam, gdzie problemem nie jest tylko techniczna dostępność, lecz także zrozumiałość i użyteczność informacji.